Raya ku di perantauan

Raya pertama tahun ni aku celebrate mula-mula dalam kelas. Ada dua kelas patutnya. Kelas 11am dan 2pm. Kelas pukul 11am tu 2 jam. Mulanya nak celebrate dalam kelas je lah sepanjang hari raya pertama tu. Tapi ada kawan ni buat makan-makan kat Oxford. Aku pun plan nak ponteng kelas 2pm tu. Tapi dalam kul 1215 macam tu, tutor cakap sapa nak keluar untuk break kejap, bolehlah keluar. Aku pun angkatlah buku terus blah.
Kat Oxford, takde lah pun makanan raya selain ketupat segera dan kuah kacang segera. Menu utama adalah pizza. Tak boleh blah gak sebenarnya. Tapi belasah je lah. Dah orang buat makan-makan. Bak kata budak Cina tu, never say no to free food. Haha. At least diaorang pun turut sama menyambut raya, biasalah kan, kawan-kawan Melayu aku kat Oxford tu dan kawan-kawan Cina diaorang tu baru je sampai. Dengan siapa lagi lah kita nak bergantung dan berharap kalau bukan sama-sama kita kan. Kita Malaysians okeh.
Overall, aku boleh lah cakap terasa sikit raya pertama tahun ni berbanding last year. Raya last year aku sadis tau! Kawan aku yang dengar cerita aku pula yang menangis. Aku ni pula yang chill. Raya kedua sampai raya keenam kembali macam biasa. Pergi kelas dan tutorial. Ahad tu je aku dan 3 orang kawan aku pergi London, beraya anjuran MSD.
Cakap pasal tu, kalau ikutkan, aku dan 2 org kawan aku je yang pergi. Yang sorang ni, P, dia mulanya tak nak. Dia pun baru sampai. Dia ni lah yang aku dan S amik kat Heathrow kemudian hantar ke Bristol. P ni tak nak sebab kalau dia nak join dia kena sleepover kat rumah aku dan dari London tu nanti kena balik ke Bristol naik train sorang-sorang. Tu yang buat dia lemah tu. Bukannya aku tak akan ajar dia macammana nak naik train pun. Tapi tu lah, masih takut lagi kot.
Bila aku dah penat mengajak, aku pun biar lah. Tapi petang sabtu tu, dalam facebook dia tulis dia nak balik KL. Secara tiba-tiba ok. Aku agak terkejut. Mungkin cara aku baca tu nampak macam dia dah nekad so aku pun macam “OK, that’s it! You’re coming here!”. Dia ada cakap yang dia on her own kat Bristol. So aku pun call lah taxi kat Bristol tu untuk bawa dia ke rumah aku. 2 jam setengah jugalah kalau drive. Tapi taxi driver tu boleh sampai sini dalam 2 jam. Bahaya betul! Aku pun tak berani bawa selaju tu.
Hari raya kan, kesian juga lah bila dia cakap dia tak sambut raya. Lebih kurang macam kisah aku tahun lepas. Aku ni kalau boleh tak nak biar kawan-kawan aku rasa susah masa baru-baru sampai ni. Dah lah tak tahu apa-apa. Aku dah ada pengalaman, apa salahnya bantu kawan-kawan. Bukan apa, macam aku cakap tadi. Kita ni bila di perantauan, dengan siapa lagi yang kita boleh berharap kalau bukan orang-orang sendiri. InsyaAllah, esok lusa kalau kita susah, diaorang akan tolong kan.
Sepanjang raya ni, aku ada dapat 3 jemputan open house kat Oxford. Tapi segan kalau pergi sorang-sorang. Setiap kali plan, ada je lah tak jadi. Weekend ni pun ada lagi open house. Rasa macam nak pergi. Aku dah ajak A, dia pun komplen tadi. Setiap kali dia setuju nak pergi, mesti tak jadi. Aku pun cakap lah, bukan salah aku. Setiap kali, A2 tu yang tak jadi. Bila dah sorang tak pergi, kurang best. But this time aku cakap kat dia, kita pergi berdua je lah. Bawa S sekali kot.
Keraknasi: Takde lah seronok yang amat pun, dan insyaAllah next year aku balik beraya. Anyways, kenapa eh post ni rasa macam poyo je? ![]()



2 Comments to “Raya ku di perantauan”